![\"\"](\"https:\/\/parafia-lipusz.pl\/wp-content\/uploads\/2013\/01\/xlosinski.jpg\" "\\"Ksi\u0105dz")
<\/p>\n<\/p>\n
W naszej parafii codziennie po porannej Mszy \u015awi\u0119tej zanosimy nasze pro\u015bby do Boga za wstawiennictwem Matki Naj\u015bwi\u0119tszej oraz ks. Bernarda \u0141osi\u0144skiego\u2026<\/strong><\/p>\n Zas\u0142u\u017cony dzia\u0142acz spo\u0142eczno-narodowy i polityczny, gorliwy patriota, zawsze wierny idea\u0142om walki o polski charakter Pomorza \u2013 tym charakteryzowa\u0142 si\u0119 S\u0142uga Bo\u017cy ksi\u0105dz Bernard Antoni \u0141osi\u0144ski, kandydat do chwa\u0142y o\u0142tarzy. W swoim \u017cyciu zawsze kierowa\u0142 si\u0119 on cnot\u0105 pokory, kt\u00f3ra pozwoli\u0142a mu wytrwale i z godno\u015bci\u0105 przyj\u0105\u0107 \u015bmier\u0107 m\u0119cze\u0144sk\u0105.<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Urodzi\u0142 si\u0119 20 maja 1865 r. w Wielu w rodzinie zamo\u017cnego rolnika Wojciecha i Matyldy z domu Kiedrowskiej. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y powszechnej kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w gimnazjum w Chojnicach. Egzamin dojrza\u0142o\u015bci zda\u0142 w 1887 r., po czym studiowa\u0142 jeden semestr w M\u00fcnster, a nast\u0119pnie wst\u0105pi\u0142 do Seminarium Duchownego w Pelplinie, kt\u00f3re zosta\u0142o otwarte 4 pa\u017adziernika 1887 r. \u015awi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie otrzyma\u0142 15 marca 1891 r. Nast\u0119pnego dnia w Brusach, dok\u0105d przeprowadzi\u0142a si\u0119 jego rodzina, odprawi\u0142 prymicyjn\u0105 Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105. Jako wikariusz pracowa\u0142 kolejno w Kamieniu Kraje\u0144skim, Lipuszu, Przodkowie, Skarlinie i Lubawie. W latach 1894-95 pe\u0142ni\u0142 urz\u0105d administratora parafialnego w Tylicach. Od roku 1895 by\u0142 wikariuszem katedralnym oraz prokuratorem (dyrektorem ekonomicznym) w Seminarium Duchownym w Pelplinie. 31 marca 1897 roku zosta\u0142 mianowany proboszczem parafii w Sierakowicach, tam da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 jako gorliwy duszpasterz i dzia\u0142acz spo\u0142eczny. Zadba\u0142 o ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny, kt\u00f3ry powi\u0119kszy\u0142, wybudowa\u0142 te\u017c wie\u017c\u0119. Troszczy\u0142 si\u0119 o rozw\u00f3j duchowy i kulturalny m\u0142odzie\u017cy. Od 1923 roku pe\u0142ni\u0142 urz\u0105d dziekana dekanatu mirachowskiego, a po jego reorganizacji w 1926 roku zosta\u0142 dziekanem kartuskim. Za zas\u0142ugi w pracy duszpasterskiej i spo\u0142ecznej w 1927 roku zosta\u0142 odznaczony godno\u015bci\u0105 kanonika honorowego Kapitu\u0142y Katedralnej Pelpli\u0144skiej.<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 W tak kr\u00f3tkim rysie biograficznym nie spos\u00f3b cho\u0107by tylko wymieni\u0107 organizacje i stowarzyszenia, do kt\u00f3rych S\u0142uga Bo\u017cy nale\u017ca\u0142 i popiera\u0142 ich dzia\u0142alno\u015b\u0107. Za\u0142o\u017cy\u0142 m.in. Banki Ludowe w Sierakowicach (1899), Kartuzach (1908) i \u017bukowie (1910). Z pomoc\u0105 ludzi dobrej woli w Puzdrowie w 1907 roku budowa\u0142 cegielni\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a na dogodnych warunkach dostarcza\u0107 okolicznej ludno\u015bci polskiej ceg\u0142\u0119 na budow\u0119. By\u0142 zainteresowany rozwojem k\u00f3\u0142ek rolniczych oraz Towarzystw Ludowych, m.in. pomaga\u0142 w organizowaniu w Sierakowicach zjazd\u00f3w towarzystw \u015bpiewaczych ziemi kaszubskiej, popiera\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 powsta\u0142ego 29 kwietnia 1912 roku w Sopocie Towarzystwa Przyjaci\u00f3\u0142 Kaszub, propagowa\u0142 polskie czasopisma i czytelnictwo oraz organizowa\u0142 wycieczki Kaszub\u00f3w do Warszawy, Krakowa i Poznania.<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 S\u0142uga Bo\u017cy da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 jako spo\u0142ecznik nie tylko na terenie Kaszub. By\u0142 jednym z sekretarzy Ko\u0142a Polskiego w Berlinie. Przez trzy kadencje (1903, 1907, 1912) by\u0142 pos\u0142em do Sejmu Pruskiego. Warto zaznaczy\u0107, \u017ce jego mowy sejmowe by\u0142y publikowane na \u0142amach \u201ePielgrzyma\u201d (1905, 1914). Od 1919 roku nale\u017ca\u0142 do Polskiego Stronnictwa Ludowego Pomorza i z jego ramienia otrzyma\u0142 mandat poselski do Sejmu Rzeczpospolitej (1920). Za swoj\u0105 prac\u0119 spo\u0142eczno-narodow\u0105 i polityczn\u0105 w 1923 roku zosta\u0142 odznaczony orderem Polonia Restituta.<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Wybuch II wojny \u015bwiatowej prze\u017cy\u0142 bardzo bole\u015bnie. Od momentu wkroczenia do Sierakowic wojsk hitlerowskich ma\u0142o spa\u0142 i oczekiwa\u0142 aresztowania. Jego \u00f3wczesny wsp\u00f3\u0142pracownik ks. Bronis\u0142aw Smoli\u0144ski, w li\u015bcie skierowanym do biskupa Carla M. Spletta informowa\u0142, \u017ce ksi\u0105dz kanonik by\u0142 chory i \u017ce od pewnego czasu nie wykonywa\u0142 ju\u017c \u017cadnych czynno\u015bci w ko\u015bciele. Zosta\u0142 aresztowany 7 kwietnia 1940 roku i osadzony w wi\u0119zieniu w Kartuzach. Dwa dni p\u00f3\u017aniej, wcze\u015bnie rano, gestapo przygotowa\u0142o transport wi\u0119\u017ani\u00f3w do obozu koncentracyjnego w Oranienburgu-Sachsenhausen, kt\u00f3ry dotar\u0142 na miejsce 10 kwietnia 1940 roku. Na wi\u0119\u017ani\u00f3w czekali hitlerowscy oprawcy z psami i kijami. Zanim otwarto drzwi bydl\u0119cych wagon\u00f3w, ju\u017c by\u0142y pierwsze \u015bmiertelne ofiary \u2013 do zat\u0142oczonych w nich ludzi gestapowcy zacz\u0119li strzela\u0107 na wiwat.<\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 S\u0142uga Bo\u017cy os\u0142abiony i schorowany szybko opada\u0142 z si\u0142, by\u0142 ju\u017c w podesz\u0142ym wieku, mia\u0142 wtedy 75 lat. Zosta\u0142 zamordowany pod koniec kwietnia 1940 roku. Najpierw by\u0142 dotkliwie pobity przez esesman\u00f3w, dozorc\u00f3w lagru, Otto Keisera, Erwina Seiferta i Wilhelma Schuberta za to, \u017ce posiada\u0142 medalik. Kazali mu modli\u0107 si\u0119 o ocalenie \u017cycia, a gdy rozpocz\u0105\u0142 modlitw\u0119, zacz\u0119to z niego szydzi\u0107, drwi\u0107, kopa\u0107 i bi\u0107 po twarzy \u2013 \u015bwiadectwa podaj\u0105, \u017ce szczeg\u00f3lnie aktywny w biciu ofiary kijem by\u0142 hitlerowiec W. Schubert. Nast\u0119pnie zawleczono ofiar\u0119 do \u0142a\u017ani, aby go obmy\u0107 z brudu pod prysznicem z zimn\u0105 wod\u0105. D\u0142ugo si\u0119 nad nim zn\u0119cano, a\u017c upad\u0142 na ziemi\u0119 nieprzytomny. Uduszono go poprzez t\u0142oczenie wody przez usta do brzucha. Dla sprawdzenia jednak, czy ju\u017c zmar\u0142, faszysta stan\u0105\u0142 mu jedn\u0105 nog\u0105 na brzuchu, drug\u0105 mia\u017cd\u017cy\u0142 gard\u0142o. Zadowoleni zbrodniarze rozkazali wypisa\u0107 na jego piersi numer obozowy i odes\u0142a\u0107 cia\u0142o do krematorium.<\/p>\n
\n